Na włóczęge już wyruszyć przyszła pora
   Las nas woła śpiewem ptaków,szumem drzew
   I wołają nas już pola i jeziora
   Zeszłoroczny nasz wesoły pomnąc śpiew
  
   Ludzie mają swoje prace, ludzie lubią się bogacić
   Pełne brzuchy mają, chcą mieć pełny trzos
   A ja gonię, a ja gonię swe marzenia
   Szczęścia szukam, gdzie kaczeńce i gdzie wrzos
  
   Tym co iść nie lubią mówię do widzenia
   Za dni kilka może znów powrócę tu
   Idę w świat by tam gonić swe marzenia
   Aby spełnić kilka moich złotych snów
  
   Więc z dziewczyną swą pod rękę i z gitarą, i z piosenką
   Precz mi smutki, precz przykrości - słońce świeci
   Idę, gonić, idę gonić swe marzenia
   I spokoju szukać pośród starych drzew
  
   Tak to proste, że i gadać szkoda czasu
   Tylko plecak wziąć i iść przed siebie wprost
   Szukać wiatru i zapachów szukać lasu
   Jak najdalej zadymionych wielkich miast
  
   Zrozum bracie to tak trzeba, łóżkiem trawa, dachem drzewa
   Z wiatrem biegać i z ptakami śpiewać w głos
   Trzeba gonić, trzeba gonić swe marzenia
   A nie czekać, ile trosk przyniesie los